Bij de meeste mensen is angst een tijdelijke reactie op iets wat spanning oproept. Je kunt angstig zijn omdat je naar de tandarts moet of in een achtbaan zit, of omdat je bang bent dat je iets niet kan (faalangst). Het kenmerk van een normale angst is dat zij altijd tijdelijk is en meestal gevolgd wordt door ontspanning wanneer het spannende moment voorbij is.

Als de angst echter langere tijd aanhoudt en niet in verhouding staat met de omstandigheden, spreek je van een abnormale angst. Deze abnormale angst kan een dieper wortelende angst zijn, die je niet zelf kunt overwinnen. Langdurige angstigheid komt iets vaker voor bij kinderen, jongeren en oudere mensen.

Als je bang bent voor iets heel gewoons, zonder dat je kunt aangeven waarom je er bang voor bent, is er sprake van een fobie. Voorbeelden van fobieën zijn: pleinvrees, claustrofobie (angst voor kleine of afgesloten ruimten) en smetvrees (angst voor vuil). Er zijn duizenden fobieën die ertoe kunnen leiden dat mensen het voorwerp of de situatie van hun angst gaan vermijden. De angst wordt dan gekoppeld aan de situatie waarin zij voor het eerst bang waren. Als je voor het eerst een angstaanval had in een winkel, kan de angst terugkomen wanneer je opnieuw een winkel binnengaat. Angst kan leiden tot hyperventilatie.

Op het moment dat een fobie je normale leven gaat beheersen, is behandeling noodzakelijk. Schroom niet om hulp te zoeken als de angst je dagelijks leven beïnvloedt. Praat en lees erover en probeer om, desgewenst onder begeleiding van een deskundige, je angst te overwinnen.

Angst en fobieën zijn niet geschikt voor zelfmedicatie. Raadpleeg een (homeopathisch) arts.